Begrippenlijst Narcisme O – Z

Objectconstantie.

Mensen met een narcistische persoonlijkheidsstoornis lijden aan een gebrek aan objectconstantie, of het vermogen om in real-time een bewustzijn te behouden van algemene positieve gevoelens en positieve ervaringen uit het verleden met mensen in hun leven wanneer ze op de een of andere manier teleurgesteld of gekwetst door hen zijn.

Wanneer geactiveerd, stort de continuïteit van perceptie van de narcist in de reactieve emotie van het huidige moment. Als zijn kind een karweitje vergeet, bijvoorbeeld, kan de vader van de narcist woedend worden en haar straffen, waarbij hij haar gedrag als hatelijk of onverantwoordelijk beschouwt, zelfs als ze gewoonlijk consciëntieus is.

Objectconstantie is een ontwikkelingsstoornis vaardigheid die de meeste kinderen niet ontwikkelen tot twee of drie jaar oud. Het kost tijd, en de ervaring van de betrouwbaarheid van de belangrijkste mensen in hun wereld, voor hen om een gevoel te ontwikkelen dat wanneer mama de kamer verlaat, ze is nog steeds op dezelfde planeet, en zal opnieuw verschijnen.

 

Ontkenning.

Een psychologisch afweermechanisme vaak in dienst van narcisten. Ontkenning is de assertie dat een verklaring of bewering niet waar is. “Dat is niet gebeurd.” “Ik heb dat nooit gezegd.” Het is slechts ontkenning als het evenement eigenlijk gebeurt is en de narcist ontkent het.

Een persoon in ontkenning gelooft wetens en willens of beweert dat de traumatische gebeurtenissen of de omstandigheden niet bestaan of niet gebeurden, vaak zelfs wanneer ze gepresenteerd worden met bewijs van het tegendeel.

 

Parentificatie.

is de verwachting dat een kind moet zorgen voor zijn / haar ouders, broers en zussen, en huishouden als een surrogaat ouder.

Dit zorgt ervoor dat het kind een normale jeugd verliest.

Dit is een omkering van een rol waarbij een ouder op ongepaste wijze kijkt naar een kind, meestal de oudste of meest capabele, om ouderlijke rollen en verantwoordelijkheden in de familie op zich te nemen.

Narcisten verzinnen vaak een kind om aan hun emotionele, fysieke en / of seksuele behoeften te voldoen.

Parentificatie is een extreme schending van de grenzen van kinderen en belast hen met verantwoordelijkheden voor volwassenen.

Van een kind met een ouder mag niet worden verwacht dat het de rol speelt van vertrouwenspersoon, therapeut of surrogaat-echtgenoot, evenals het uitvoeren van taken voor volwassenen, zoals zorgen voor jongere broertjes en zusjes, koken, schoonmaken, financiën beheren of geld verdienen voor het gezin.

Met parentificatie wordt bedoeld dat het kind op oneigenlijke wijze verantwoordelijk wordt (gemaakt) voor het welbevinden van de ouders.

Als dusdanig is het vaak een belangrijke risicofactor voor het ontstaan van allerlei psychopathologie.

Parentificatie heeft een impact op de gehechtheid en/of zal de verhouding tot de anderen bepalen zoal niet hypothekeren. Het kind kan inderdaad in min of meerdere mate geroepen worden en/of zich geroepen voelen bepaalde oneigenlijke zorgen op zich te nemen. Het wordt als het ware te snel ouder. Het mobiliseert daarbij de nodige krachten en talenten. Maar op latere leeftijd kan zich dit fenomeen op uiteenlopende wijze wreken.

 

Persoonlijkheidsstoornis.

Een persoonlijkheidsstoornis is een mentale stoornis. Er zijn verschillende soorten persoonlijkheidsstoornissen. Dus voordat we dieper ingaan op een bepaalde persoonlijkheidsstoornis, moeten we eerst over geestelijke stoornissen en persoonlijkheidsstoornissen praten.

Ik verwijs naar de Diagnostische en Statistische Handleiding V van de “American Psychiatric Association”. Dit is de bijbel van geestelijke gezondheidswerkers in veel delen van de wereld. Het wordt ook gebruikt door verzekeringsmaatschappijen en in de rechtbanken om geestesziekte te identificeren. Het is een gids voor diagnose, behandeling en onderzoek. De DSM V is een dik boek dat verschillende criteria bevat die moeten worden voldaan om een diagnose van een specifieke psychische ziekte te kunnen maken. Kortom, als je in dat boek zit, heb je een mentale stoornis, en als je dat niet hebt, heb je er geen.

Een groot deel van de DSM V beschrijft persoonlijkheidsstoornissen. Een persoonlijkheidsstoornis wordt gekenmerkt door een stijf en ongezond patroon van denken, voelen en zich gedragen tegenover anderen.

Het patroon is langdurig, beginnend in adolescentie of jonge volwassenheid, en heeft een breed scala van persoonlijke en sociale situaties. Omdat het langdurig en doordringend is, zijn persoonlijkheidsstoornissen niet gemakkelijk te “genezen“. Hoewel de patronen van denken, gevoel en gedrag zeer verschillend zijn van wat de cultuur van hen nodig heeft om goed met anderen te kunnen functioneren, kunnen mensen met een persoonlijkheidsstoornis zich niet bewust zijn van hun ziekte omdat hun patronen normaal voor hen lijken.

ptssbegrippenlijst narcisme vakjargon narcisme woordenlijst narcisme lexicon narcisme

PTSS.

Als u denkt dat u te maken hebt met een narcist dan gaat u om met iemand die niet alleen egoïstisch is en zelf gecentreerd.

Het gaat veel verder dan dat.

Een persoon met een narcistische persoonlijkheidsstoornis, ontbreekt per definitie empathie.

Dit betekent dat ze niet veel van die emoties hebben die je hebt.

Ze hebben geen aandacht voor anderen. Ze hebben geen schuldgevoel, wroeging of schaamte over alles wat ze jou aan doen. Ze zijn niet in staat tot liefde. Ze zouden je wel eens PTSS kunnen bezorgen op lange termijn.

De posttraumatische stressstoornis (PTSS) is een psychische aandoening die in het handboek voor de psychiaters, het DSM-IV is ingedeeld bij de angststoornissen.

De aandoening ontstaat als gevolg van ernstige stress-gevende situaties.

De symptomen van PTSS vallen onder te verdelen in drie categorieën.

herbeleving ( flashbacks, nachtmerries, uitputting)

vermijding (het vermijden van mensen en situaties, matheid, hopeloosheid)

arousal – opwinding (continue spanning die zich uit in snel geïrriteerd raken, moeite met concentreren, slapeloosheid,  hyper-alertheid etc.)

De kern van PTSS is de gewaarwording dat je nog steeds midden in die oorlog zit, en dat het nog steeds niet voorbij is. Zelfs als je je fysiek aan het land van de duisternis hebt weten te onttrekken, kun je er innerlijk nog middenin zitten.

 

Projectie.

Een van de favoriete afweermechanismen van de narcist samen met de ontkenning. Projectie is de handeling of techniek om zich te verdedigen tegen onaangename impulsen door het ontkennen van hun bestaan op zichzelf, terwijl het gebeuren wordt toegeschreven aan anderen of een ander.

Zo kan een narcist anderen beschuldigen van zijn “egoïstisch” of “gevoelloos” gedrag terwijl het een symptoom is van hun eigen gedrag.

Zij projecteren ook hun gevoelens op anderen als ze het gevoel hebben dat ze onaanvaardbaar zijn, zoals het beschuldigen van iemand die rust omdat hij  “boos” is terwijl het in werkelijkheid de narcist is die boos is.

Woorden, acties, eigenschappen en motieven worden aan anderen toegeschreven.

Als ze liegen, dan bent u de leugenaar;

Ze is kinderachtig, dan bent u onvolwassen;

ze beledigd u, dan bent u kritisch;

ze eiste geruststelling, dan bent u onzeker;

Als ze voedsel van uw bord eten dan ben jij een egoïstisch varken.

Door middel van projectie treft de narcist zijn slachtoffer en weigert alle verantwoording.

Projectie is een verraderlijke vorm van liegen dat bijzonder traumatisch is voor kinderen, die dan deze overtuiging internaliseren dat zij de persoon zijn die daadwerkelijk misbruik van hen maakt.

Deze valse realiteit produceert een cognitieve dissonantie waarin het kind wordt verteld dat het tegenovergestelde van wat ze gezien hebben is gebeurd.  Een narcist kan haar ideale overtuigingen over zichzelf projecteren op anderen, zoals op haar gouden kind of iemand die ze bewondert.

Een narcist, of mensen met narcistische trekken zullen altijd de schuld bij een ander leggen. Dit hebben zij in hun jeugd geleerd, om hun eigen trauma niet te voelen, dan wel verknipte zelfbeeld in tact te houden.

Projectie is geen zelf – reflectie kunnen hebben in hetgeen jij bijvoorbeeld slecht gedaan hebt.

Je zult merken wanneer je tegen een narcist of mens met narcistische trekken ingaat, dat zij boos reageren en zij alles en iedereen erbij halen en jou met de schuld die zij hebben gecreëerd achterlaten.

Klopt, dat is vies en gemeen en elke dag ervaren vele mensen dit. En weten er niet mee om te gaan.

Zodra je merkt dat een narcist of mens met narcistische trekken, projectie toepast op jou, wees dan stil en begin te negeren. Zodra jij dit doet haal jij de kracht en controle weg bij de narcist. Iets waar zij totaal niet tegen kunnen.

Immers, jij weet welke masker zij opzetten.

 

Rationalisatie.

Een rationalisatie is het excuus dat een agressor probeert te bieden voor de uitoefening van een ongepaste of schadelijke gedrag.

Het kan een effectieve tactiek zijn, vooral wanneer de verklaring of rechtvaardiging die de agressor biedt wordt gemaakt met net genoeg verstand en op dat moment voelt dat hij / zij juist is met zijn / haar act.

Als de aanvaller u kan overtuigen dat hij terecht doet wat hij doet, dan is hij vrij om zijn doelen na te streven, zonder inmenging.

 

Neerhalend sarcasme en betuttelende toon.

Het kleineren en vernederen van een persoon is een sterke eigenschap en hun toon is slechts één hulpmiddel in hun gereedschapskist.

Sarcasme kan een leuke manier van communiceren zijn wanneer beide partijen betrokken zijn, maar narcisten gebruiken het chronisch als een manier om je te manipuleren en te degraderen.

Als je er op een of andere manier op reageert, moet je “te gevoelig” zijn.

Vergeet dat de giftige persoon constant driftbuien heeft telkens wanneer zijn grote slechte ego wordt geconfronteerd met realistische feedback – het slachtoffer is blijkbaar de overgevoelige.

Zolang je als een kind wordt behandeld en constant wordt uitgedaagd om jezelf te uiten, begin je een gevoel van hypervigilantie te ontwikkelen over het uiten van je gedachten en meningen zonder berisping.

Deze zelfcensuur stelt de misbruiker in staat minder te moeten doen om jou het zwijgen op te leggen, omdat je uit jezelf gaat zwijgen.

Telkens als je een neerbuigend gedrag of een toon te horen krijgt, moet je het stevig en assertief noemen. Je verdient het niet om als een kind te worden uitgesproken – en je moet jezelf ook niet de mond snoeren om aan de verwachting van sommigen te voldoen.

 

“Shaming” –  beschamen.

“Je zou je moeten schamen” is een favoriete uitspraak van giftige mensen.

Hoewel het kan worden gebruikt door iemand die niet-toxisch is, in het rijk van de narcist of sociopaat, is shaming een effectieve methode die gericht is op elk gedrag of overtuiging die de macht van een giftige persoon zou kunnen uitdagen.

Het kan ook worden gebruikt om het zelfrespect van een slachtoffer te vernietigen en weg te smelten: als een slachtoffer trots op iets durft te zijn, kan het beschamen van het slachtoffer voor die specifieke eigenschap, kwaliteit of prestatie, ertoe bijdragen om hun zelfgevoel te verminderen en elke trots te onderdrukken  die ze wellicht nog hadden.

Kwaadaardige narcisten, sociopaten en psychopaten vinden het leuk om je eigen wonden tegen je te gebruiken – dus zullen ze je zelfs beschamen over elke vorm van misbruik of onrechtvaardigheid die je tijdens je leven hebt opgelopen als een manier om je opnieuw te traumatiseren.

 

Was je een overlevende van je kindermishandeling?

Een kwaadaardige narcist of sociopaat zal beweren dat je iets hebt gedaan om het te verdienen, of op te scheppen over hun eigen gelukkige jeugd als een manier om je een tekortkoming en een onwaardig gevoel te geven.

Wat is een betere manier om je te verwonden, dan te plukken bij de oorspronkelijke wond?

Als chirurgen van waanzin proberen ze wonden te verergeren, niet om hen te helpen genezen. Als je vermoedt dat je te maken hebt met een giftig persoon, vermijd dan het onthullen van je kwetsbaarheden of trauma’s uit het verleden. Totdat ze hun karakter voor jou hebben bewezen, is er geen enkele reden om informatie vrij te geven die mogelijk tegen je gebruikt kan worden.

 

Schuld Tripping (struikelen).

Een techniek die gebruikt wordt door een emotionele manipulator om er voor te zorgen dat het slachtoffer zich schuldig voelt voor het te niet doen van wat de manipulator wil. De manipulator is typisch iemand die geen gevoel van wroeging heeft en ziet iemand die dat wel heeft als zwak en daarom moet worden gemanipuleerd.

Dus ze spelen op het gevoel van wroeging van het slachtoffer omdat ze hun zin zouden krijgen.

 

Spelen van de slachtofferrol.

Een van de makkelijkste manieren om een manipulator te spotten is dat ze vaak proberen om intimiteit te vestigen door de vroege delen van diep persoonlijke informatie bloot te leggen die zouden sympathie kunnen opwekken.

Deze tactiek gaat zichzelf portretteren als een onschuldig slachtoffer van de omstandigheden of het gedrag van iemand anders om sympathie te winnen, om mededogen op te roepen en daardoor iets van een ander te verkrijgen.

Het werkt ook om een gevoel van schuld en plicht te creëren om u verplicht te doen voelen om hen te helpen.

In eerste instantie kunt u dit type persoon ervaren als zeer gevoelig, emotioneel open en misschien een beetje kwetsbaar.

Maar je zult al snel merken dat er altijd een probleem of een crisis is.

Een ding weten ze is het feit dat er minder vijandige persoonlijkheden zijn die helpen om het lijden van anderen te overwinnen.

Daarom zullen zij u overtuigen dat zij lijden op een bepaalde manier, en ze willen dat je hun nood verlicht.

Zij zullen u overtuigen om hun strijd mee te vechten, en als de tijd komt zeggen ze dat ze je nooit gevraagd hebben om te vechten en ze ontsnappen aan de scène.

Als je deze mensen aanvalt klagen ze nog meer, en krijgen nog meer aanhangers.

 

Spinal Gate.

het mechanisme in cellen van de substantia gelatinosa van het ruggenmerg die het netto-effect van zowel exciterende als remmende signalen naar de hersenen overbrengen. Het kan pijnsignalen wijzigen. Wordt ook poortmechanisme genoemd. SPINAL GATE: “De spinale poort is een mechanisme dat de pijn bestuurt.”…

 

Splitsen.

Splitsing kan verschillende dingen op verschillende plaatsen betekenen. Voor de toepassing  en voor het bespreken van narcisme zal splitsen gedefinieerd worden als de manipulatie van het draaien van twee mensen tegen elkaar door te praten met een ieder achter de rug van de andere, om ze tot afkeer of wantrouwen tegen elkaar te brengen, waardoor de manipulator in een positie van controle komt.

Splitsing kan ook worden gebruikt om de praktijk ten aanzien van mensen en situaties als ofwel volledig “goed” of als volledig “slecht” te beschrijven.

Splitsing (ook zwart-wit denken of alles-of-niets denken genoemd) is het falen in iemands denken om de dichotomie van zowel positieve als negatieve kwaliteiten van het zelf en anderen samen te brengen in een samenhangend, realistisch geheel.

Het is een veel gebruikt verdedigingsmechanisme dat door veel mensen wordt gebruikt. Het individu neigt ertoe in extremen te denken d.w.z. de acties en motivaties van een individu zijn allemaal goed of slecht, zonder middenweg.

Het concept van splitsen is ontwikkeld door Ronald Fairbairn in zijn formulering van objectrelatie theorieën, het begint als het onvermogen van het kind om de vervullende aspecten van de ouders (het goede object) en hun niet-reagerende aspecten (het onbevredigende object) te combineren bij dezelfde individuen, in plaats daarvan het goede en slechte als apart te zien.

In de psychoanalytische theorie functioneert dit als een afweermechanisme.

Centraal in de psychologische processen van narcistische en borderline persoonlijkheden is het kenmerk van ‘splitsen’, dat is een gepolariseerde perceptie van gebeurtenissen en mensen in extremen van al het goede, ideaal en prachtig of helemaal slecht, volledig gedevalueerd en gedemoniseerd.

Bij splijten zijn denken en waarnemen zwart-wit.

Gemoduleerde grijstinten, met gemengde positieve en negatieve kwaliteiten, zijn niet mogelijk.

Mensen worden OFIS geïdealiseerd als de alles wonderbaarlijke bron van koestering en narcistische aanbod, OF ze worden volledig gedemoniseerd als zijnde “beledigend” en als “verdienstelijk” om te worden gestraft voor hun ontoereikendheid.

Splitsing omvat zwarte of witte extremen van gepolariseerd denken en waarnemen.

De “American Psychiatric Association” (2000) definieert splitsen als: “Splitsing. Het individu behandelt emotionele conflicten of interne of externe stressoren door tegengestelde affectstaten te compartimenteren en de positieve en negatieve kwaliteiten van het zelf of anderen niet te integreren in samenhangende beelden.

Omdat ambivalente affecten niet gelijktijdig kunnen worden ervaren, worden meer gebalanceerde opvattingen en verwachtingen van zichzelf of anderen uitgesloten van emotioneel bewustzijn.

Zelf- en objectafbeeldingen hebben de neiging om af te wisselen tussen tegenpolen: uitsluitend liefhebbend, krachtig, waardig, koesterend en vriendelijk – of uitsluitend slecht, hatelijk, boos, destructief, afwijzend of waardeloos. ”

Een van de leidende figuren in Persoonlijkheidsstoornis, Otto Kernberg (1977), verbindt het kenmerk van splitsen met het vermogen tot ontkenning als een verdedigingsmechanisme, “Ontkenning wordt hier typisch geïllustreerd door” wederzijdse ontkenning “van twee onafhankelijke bewustzijnsgebieden (in dit geval zouden we kunnen zeggen , ontkenning versterkt simpelweg het splitsen).

De patiënt is zich bewust van het feit dat op dit moment zijn percepties, gedachten en gevoelens over zichzelf of andere mensen volledig tegengesteld zijn aan die van anderen; maar deze herinnering heeft geen emotionele relevantie, het kan de manier waarop hij zich nu voelt niet beïnvloeden.

Op een later tijdstip kan hij terugkeren naar zijn vorige ego-staat en dan de huidige ego ontkennen, opnieuw met blijvende herinnering, maar met een volledig onvermogen tot emotionele koppeling van deze twee ego talen. “De leidende autoriteiten over processen van borderlinepersoonlijkheidsstoornissen, Masha Linehan, vangt borderline de kenmerkende onverzettelijkheid van de splitsende gedachtepatronen op: “Ze hebben de neiging de realiteit te zien in gepolariseerde categorieën van” ofwel – of “in plaats van” alles “en binnen een zeer vast referentiekader .

Het is bijvoorbeeld niet ongebruikelijk dat dergelijke personen geloven dat de kleinste fout het onmogelijk maakt dat de persoon ‘goed’ vanbinnen is. Hun rigide cognitieve stijl beperkt verder hun mogelijkheden om ideeën over toekomstige verandering en transitie te vermaken, resulterend in gevoelens van een eindeloze pijnlijke situatie. Dingen die eenmaal zijn gedefinieerd, veranderen niet.

Als een persoon eenmaal ‘gebrekkig’ is, zal die persoon voor altijd in de fout blijven. ‘ Zowel de narcistische als de borderlinepersoonlijkheid vertonen spuwend als een kenmerkend kenmerk van hun persoonlijkheid. Dit komt omdat zowel de narcistische als de borderlinepersoonlijkheid een onderliggende persoonlijkheidsorganisatie delen met verschillende oppervlaktemanifestaties.

Zowel de narcistische als borderline persoonlijkheden hebben een ervaring van enorme ontoereikendheid van de kern zelf en beide geloven dat deze tekortkoming in het kern zelf zal resulteren in het feit dat ze worden afgewezen en verlaten door anderen, voornamelijk door gehechtheidsfiguren.

Deze dynamiek van de persoonlijkheidsstoornis is het product van onderliggende patronen in hun bevestigingssysteem die dienen als de vormende kern voor de ontwikkeling van de persoonlijkheidsstructuur. Bowlby (1969; 1973; 1980), die in eerste instantie de formatie en de aard van het bevestigingssysteem beschreef, noemde deze onderliggende patronen ‘interne werkmodellen’ van gehechtheid. Beck et al., (2004) verwijzen naar hen als organiserende ‘schema’s’ die onze percepties van gebeurtenissen en relaties sturen.

De onderliggende interne werkmodellen van gehechtheid, of het organiseren van schema’s, voor zowel de borderline persoonlijkheid als de narcist zijn hetzelfde, een fundamentele ervaring van kern-zelf ontoereikendheid (geloof over zelf-in-relatie) en een geloof dat hij of zij zal zijn afgewezen en verlaten door de gehechtheidsfiguur vanwege deze fundamentele tekortkoming van de kern zelf (geloof in een andere relatie).

Het verschil tussen de borderline en narcistische persoonlijkheid is de verschillende manier waarop elke persoonlijkheidsstijl omgaat met en verdedigt tegen dit identieke onderliggende kernovertuiging systeem.

begrippenlijst stockholm begrippenlijst narcisme vakjargon narcisme woordenlijst narcisme lexicon narcisme

Stockholm syndroom.

Het Stockholm syndroom is het psychologisch verschijnsel dat soms optreedt tijdens een gijzeling. Het verschijnsel houdt in dat de gegijzelde sympathie voor de gijzelnemer krijgt.

Het wordt vaak in verband gebracht met narcistische mishandeling, omdat de mishandelaar en redder in dezelfde persoon verenigd zijn.

De narcist is immers de dader, maar speelt het slachtoffer. Zo wordt het werkelijke slachtoffer in een onmogelijke positie gebracht.

Zodra je ongewenst gedrag vertoont, wordt jou het onhoudbare gevoel gegeven dat je slecht bent. Direct daarna wordt de mogelijkheid geboden om weer Goed te worden.

Deze combinatie van vijand en verlosser in een en dezelfde persoon veroorzaakt een diepe loyaliteit. Het is heel belangrijk dat begrepen wordt dat het hier puur om een overlevingsstrategie gaat.

Voor een goed gevoel over zichzelf moeten deze slachtoffers -hoe gruwelijk ook- juist bij hun mishandelaar zijn.

 

Triangulatie:

is een tactiek, die door narcistische ouders  wordt gebruikt om de balans van de macht in een familie systeem te veranderen. Bijvoorbeeld, in plaats van het toestaan dat twee broers en zussen samenwerken, de narcistische ouder dringt erop aan dat hij of zij de “go-between” (tussenpersoon- verbindingspersoon) zal zijn.

Dit regelt de manier waarop de informatiestromen vloeien zodat er controle is over het gesprek. Het is ook een manier om nuances toe te voegen aan het gesprek. Tevens plaatst het de gecontroleerden  in een concurrentie positie zodat de narcist zich kan verzekeren van profijt.

Het inbrengen van de mening, het perspectief of de voorgestelde dreiging van een ander persoon in de dynamiek van een interactie wordt ‘triangulatie‘ genoemd.

Vaak gebruikt om het misbruik van de toxische persoon te valideren en de reacties van het slachtoffer op misbruik te neutraliseren, kan triangulatie ook werken om liefdes driehoeken te maken die je onzeker doen voelen.

Kwaadwillende narcisten houden ervan hun belangrijke ander te trianguleren met vreemden, collega’s, ex-partners, vrienden en zelfs familieleden om jaloezie en onzekerheid bij u op te roepen.

Ze gebruiken ook de mening van anderen om hun standpunt te valideren. Dit is een afleidingsmanoeuvre bedoeld om je aandacht weg te trekken van hun beledigende gedrag en in een verkeerd beeld van hen als een begerenswaardige, gezochte persoon.

Het laat je ook jezelf in vraag stellen – als Mary het met Tom eens was, betekent dat dan niet dat je het bij het verkeerde eind hebt?

De waarheid is, narcisten houden ervan om onwaarheden over anderen over jou te ‘melden’, terwijl ze in feite degenen zijn die je een leugen smeren. Om weerstand te bieden tegen driehoek tactieken (triangulatie), besef je dat wie de narcist ook trianguleert, ook wordt getrianguleerd door je relatie met de narcist.

Iedereen wordt in essentie door deze persoon gebruikt.

Omgekeerde “triangulatie” van de narcist bestaat er in dat hij probeert steun te krijgen van een derde partij die niet onder de invloed van de narcist staat – en ook door naar uw eigen validatie te zoeken.

 

Het onderwerp veranderen om verantwoordelijkheid te ontlopen.

Dit type tactiek is wat ik het “Wat met mij?” -syndroom noem.

Het is een letterlijke uitweiding van het actuele onderwerp dat de aandacht volledig op een ander onderwerp richt.

Narcisten willen niet dat je het over hen hebt om hen verantwoordelijk te houden voor alles, dus zullen ze de discussies omleiden om ze ten goede te komen.

Klagen over hun verwaarlozende opvoeding? Ze wijzen op een fout die je zeven jaar geleden begaan hebt. Deze vorm van omleiding kent geen grenzen qua tijd of inhoud van het onderwerp en begint vaak met een zin als “Hoe zit het met de tijd wanneer …”

Op een macroniveau werken deze omleidingen ontsporen discussies die de status-quo uitdagen. Een discussie over homorechten kan bijvoorbeeld snel ontsporen door iemand die een ander probleem van sociale rechtvaardigheid inbrengt om mensen af te leiden van het belangrijkste argument.

Loop niet ontspoord – als iemand een “switcheroo” (verwisseling of wisseltruc) op u toepast, kunt u oefenen wat ik de “gebroken record” -methode noem en doorgaan met het aangeven van de feiten zonder toe te geven aan hun afleiding. Leid hun omleiding om door te zeggen: “Dat is niet waar ik het over heb. Laten we gefocust blijven op het echte probleem. “Als ze niet geïnteresseerd zijn, schakel dan uit en besteed je energie aan iets dat constructiever is – alsof je geen debat hebt met iemand die de mentale leeftijd van een peuter heeft.

 

Uitschelden.

Narcisten blazen preventief alles dat zij als een bedreiging voor hun superioriteit beschouwen buitensporig op.

In hun wereld kunnen alleen zij gelijk hebben en wie anders durft te zeggen, creëert een narcistische verwonding die resulteert in narcistische woede.

Zoals Mark Goulston beweert, blijkt de narcistische woede niet uit een laag zelfbeeld, maar eerder uit een groot gevoel van recht en een vals gevoel van superioriteit.

De laagste toevlucht nemen tot narcistische woede in de vorm van schelden als ze niet kunnen denken aan een betere manier om je mening te manipuleren of om je emoties te micro-managen.

Schelden is een snelle en gemakkelijke manier om je neer te halen, je te degraderen en je intelligentie, uiterlijk of gedrag te beledigen en tegelijkertijd je recht om een gescheiden persoon te zijn met een recht op zijn of haar perspectief ongeldig te maken.

Schelden kan ook worden gebruikt om uw overtuigingen, meningen en inzichten te bekritiseren.

Een goed onderbouwd perspectief of geïnformeerde mening wordt plotseling “dom” of “idioot” in de handen van een kwaadaardige narcist of sociopaat die zich er door bedreigd voelt en geen respectvol, overtuigend weerwoord kan maken.

In plaats van je op je argumenten te richten, richten ze je als persoon en proberen ze je geloofwaardigheid en intelligentie op elke mogelijke manier te ondermijnen.

Het is belangrijk om elke interactie die bestaat uit schelden te beëindigen en te communiceren dat u het niet zult tolereren.

Laat het niet persoonlijk inzinken, wie is de narcist op je te beoordelen? : besef dat ze hun toevlucht nemen tot schelden omdat ze een tekort hebben aan methoden van hoger niveau.

 

Verdeel en heers.

Dit is een primaire strategie die narcisten gebruiken om de controle te doen gelden, met name binnen hun familie, om verdeeldheid tussen individuen te creëren.

Dit verzwakt en isoleert familieleden, waardoor het voor de narcist gemakkelijker wordt om te manipuleren en te domineren.

De narcist creëert een omgeving van concurrentie en terreur waarin individuen proberen te voorkomen dat ze worden aangevallen, vaak ten koste van elkaar. De narcist is een voorstander van sommigen en zondebok voor anderen, het fokken van wantrouwen en wrok onder broers en zussen of tussen zijn partner en kinderen.

Een dergelijke dynamiek kan zich ook afspelen in een werkomgeving, waarbij een baas dezelfde tactieken gebruikt om zijn werknemers te controleren en te manipuleren.

 

Verdedigingsmechanisme.

Een verdedigingsmechanisme is een Coping-mechanismen die angst verminderd van bijvoorbeeld dreigementen van onaanvaardbare of negatieve impulsen.

Afweermechanismen, die onbewust en meestal ongezond zijn, zijn niet te verwarren met bewuste coping-strategieën die doorgaans gezond zijn.

Algemene afweermechanismen zijn; ontkenning, projectie en onderdrukking.

 

Verloren kind.

Dit is een kind dat weinig aandacht trekt, positief of negatief, door onder de radar te blijven en weinig eisen te stellen.

 

Verwaarlozing.

Dit is een passieve vorm van misbruik waarin zorgverleners de emotionele, psychologische en / of fysieke behoeften van hun afhankelijke (n) negeren. Het kan variëren van het niet bieden van voldoende voedsel of onderdak tot het niet bieden van affectie, supervisie of bescherming.

vliegende apen begrippenlijst narcisme vakjargon narcisme woordenlijst narcisme lexicon narcisme

Vliegende Apen.

Dit zijn een soort ondersteuners van de narcist, vaak een of meer kinderen in het gezin of vrienden en familie van de narcist. Zoals de vliegende apen in “The Wizard of Oz” helpen zij gedachteloos de narcist in het doen van het vuile werk. De best manipuleerbare leden van de familie zijn de optimale apen vliegen.

Net als de vliegende apen die de “Wicked Witch of the West” dienden in “The Wizard of Oz”, vliegen vliegende apen in de narcistische familie, het zijn ingeschakelde die helpen met het vuile werk van de narcist, vaak om te voorkomen dat ze zelf doelwit worden en / of van geprofiteerd van een bepaald niveau van verleend privilege. De meest manipuleerbare types zijn de beste vliegende apen. Dit kunnen kinderen of andere familieleden zijn.

 

Woord Salade.

Zoals narcisten praten vanuit een zelf beschermend proces, zal de narcist dezelfde zinnen steeds opnieuw zingen totdat je overweegt om met een schaar te rennen of jezelf in het oog te steken met een vork. Dat is omdat lang voordat je aan deze confrontatie dacht, je werd gevraagd om een spel te spelen dat je nooit kunt winnen.

Woordsalade begint wanneer de narcist je grenzen niet herkent en je je voorstelt dat het confronteren van hen je in de toekomst een betere relatie zal geven. (Hoor je de kwaadaardige heks lachend op de achtergrond.) Let natuurlijk op dat je het woord confrontatie niet gebruikt, want dat zal het gesprek in één laten ontsporen over het kwaad van de confrontatie. Volgens de narcist is confrontatie beledigend.

Verwarrende communicatie is allemaal een onderdeel van de poging  van de narcist om macht en controle te behouden.

In feite is er een term voor deze verwarrende communicatie.

Het heet Word-salade ook vaak aangeduid in slang als “Narcistische praat”.

In een klinische setting staat woordsalade bekend als een onzinnige mix van woorden, zinsneden of gesprekken en wordt traditioneel geassocieerd met een persoon die Schizofrenie, Dementie, Logorrhea (een communicatiestoornis van de hersenen), Schizofasie (Met schizofasie wordt bedoeld het soort psychische stoornis dat tot uiting komt in de verstoringen in de spraakstructuur. De constructie van frases is correct, maar ze dragen alleen een zinvolle lading voor de spreker zelf.), Receptieve Afasie of een hersenletsel.

Een extremer voorbeeld van woordsalade kan zijn in de trant van dit: een persoon vragen hoe ze het doen, kan leiden tot een reactie zoals: “Ik ben, wel, weet je, aangenaam … de dingen in de koelkast, soms gaan rood, zoals ze doen. ”

De mate van ernst van geestesziekten of hersenletsel bepaalt vaak de ernst van woordsalade. Een mildere vorm kan losjes genoeg gerelateerd zijn, zodat een persoon de intentie van de communicatie kan volgen, zelfs als de woorden niet goed aaneengeregen zijn. Voorbeeld: een persoon vragen hoe het met haar gaat, kan leiden tot een reactie als: “Goed, goed, dingen, u weet gelukkig, prettig, hij is een aardige jongen, lacht veel.”

Het intentie of impliciete gevoel van het gesprek is dat deze persoon het redelijk goed lijkt te doen.

Bij mensen met een psychische aandoening en hersenstoornissen zijn deze vormen van woordsalade niet opzettelijk en zijn ze te wijten aan een of andere vorm van cognitieve stoornis.

Wat is Narcistische praat? In het kader van het woord ‘Narcistische praat’ is salade echter een combinatie van opzettelijke manipulatieve gesprekstechnieken die zijn ontworpen om de geestelijke gezondheid van het slachtoffer te frustreren, in verwarring te brengen en uit te roeien, door hen ertoe te brengen hun perceptie van gebeurtenissen in vraag te stellen, evenals hun eigen perceptie oordeel in het algemeen.

“Narcistische praat” gebeurt het vaakst wanneer het slachtoffer de narcist confronteert met hun gedrag, hoewel als de narcist deze techniek gebruikt om “gaslicht” te gebruiken een woordsalade op elk moment kan gebeuren.

 

De twaalf meest gebruikte technieken van woordsalade in de context van Narcistische praat zijn:

gesprekken die over het algemeen repetitief zijn en nooit eindigen met een oplossing.

Wanneer ze geconfronteerd worden met hun gedrag, zal de Narcist vaak defensief worden (omdat het nooit hun schuld is), en vervolgens het gedrag ontkennen, eerdere gesprekken over dit gedrag ontkennen, allerlei andere niet-gerelateerde onderwerpen naar voren brengen die dienen om het slachtoffer uitgeput te laten voelen, zich onzeker te voelen en hun motief ter discussie te stellen, zelfs om dit onderwerp te bespreken – vaak het gevoel hebben dat ze moeilijk zijn, vertrouwenskwesties hebben of het moeilijk hebben om dingen los te laten (hoewel de realiteit is dat het slachtoffer hetzelfde onderwerp blijft bespreken, omdat het gedrag van de narcist een probleem is en niet omdat ze problemen hebben.

 

Circulaire gesprekken.

Gesprekken over hetzelfde onderwerp (meestal het gedrag van de narcist) dat telkens opnieuw plaatsvindt, zonder dat het gedrag van de narcist verandert. Het gedrag verandert nooit, het slachtoffer heeft vaak het gevoel dat het geen zin heeft om zelfs maar het gesprek in de eerste plaats te beginnen.

Het gebrek aan inzicht en het verlangen en de bereidheid van de Narcist om te veranderen is absoluut gek voor het slachtoffer, en dan voelen ze vaak dat zij degene zijn met het probleem – aangezien de narcist zijn gedrag niet als een probleem ziet.

Sommige veelvoorkomende onderwerpen van een circulair gesprek gaan meestal over voor de hand liggend gedrag dat niet de hele tijd moet worden aangepakt, en weer met een andere volwassene: waarom plaats je foto’s op Facebook van je poseren met andere vrouwen? Waarom kan je na 17 uur niet praten? Waarom is deze rekening niet betaald? Waarom ruik ik alcohol op je adem? (Als ze een alcoholist zijn).

 

Neergaande en betuttelende toon.

Vaak zal de narcist het slachtoffer in een intense emotionele reactie provoceren en dan koel, rustig en verzameld blijven.

Hun niet-emotionele reactie maakt het slachtoffer vaak nog woedender, omdat het overkomt als beledigend, neerbuigend en meeslepend (zoals het bedoeld is).

Deze toon wordt vaak gebruikt door een narcist tijdens de “weggooi” fase van de relatie, of tijdens een lastercampagne – tijdens beide heeft de Narcist al andere mensen van buiten verteld (zijn nieuwe “voorraad”, en andere verschillende vrienden en familie van zowel de misbruiker als het slachtoffer) dat de narcist weggaat omdat het slachtoffer gek is en een vreselijk humeur heeft – en dan iets vreemds aandeed met het doel om hen te provoceren om hun punt te bewijzen.

Je ervan beschuldigen dingen te doen die ze aan het doen zijn (projectie). Tijdens een confrontatie zal een narcist het slachtoffer vaak “projecteren” of beschuldigen van het exacte wat ze doen, wat (uiteraard) het slachtoffer woedend maakt, omdat de narcist zo blind lijkt te zijn voor zulke overduidelijke hypocrisie.

Verschillende maskers worden gezien. Elke keer dat een narcist het gevoel heeft dat hij de controle over de situatie verliest, zullen ze alle manipulaties en maskers die ze bij het slachtoffer hebben in een poging te gooien om de controle terug te krijgen. Het slachtoffer kan de verschillen zien.

 

Het eeuwige slachtoffer.

Op de een of andere manier leidt hun vals spelen en liegen altijd terug naar een gesprek over hun traumatische jeugd, hun voortdurende worsteling met verslaving, al hun problemen met jou, de kinderen, werk of een gek ex.

Het slachtoffer voelt zich slecht voor hen, zelfs als ze iets vreselijk verkeerd gedaan hebben. Vaak voelt het slachtoffer dat ze deze keer misschien de oorzaak zijn van deze aanhoudende problemen, en dat misschien de narcist (vals spelen, liegen, stelen) hen in staat stelde om zich te verbinden door deze intense gesprekken over al hun trauma en eerdere misbruik, en dat een nieuw niveau van eerlijkheid en communicatie werd bereikt.

Het slachtoffer denkt vaak dat de relatie nu “echt wordt” en deze keer echt kan worden opgelost. Maar in werkelijkheid zal het gewoon meer van hetzelfde zijn. Ironisch genoeg klagen narcisten er altijd over dat ze het slachtoffer zijn, terwijl in werkelijkheid degenen die het dichtst bij hen staan voortdurend door hen worden misbruikt.

Je begint elementaire menselijke emoties en / of gedragingen te verklaren.

Je merkt dat je dingen uitlegt zoals wat het betekent om aardig te zijn, wat flirten is, of hoe hun zeer voor de hand liggende gedrag duidelijk anderen beïnvloedt.

Slachtoffers hebben de neiging om (begrijpelijkerwijs) te denken dat ze een normale relatie hebben met een normaal persoon, vooral als de narcist “verborgen” is.

Ze denken dat als ze hun probleem met hun gedrag uitleggen, het gedrag zal stoppen, maar dat doet het nooit.

Ze blijven steeds weer schaduwen van dezelfde kwestie zien, elke keer dat ze steeds gefrustreerder raken dat ze de zeer voor de hand liggende verbanden tussen de verschillende situaties niet lijken te zien.

Normale volwassenen hoeven deze dingen niet uitgelegd te krijgen. En ze hebben deze dingen zeker niet nodig keer op keer uitgelegd.

Voorbeeld:

Slachtoffer: Waarom noemde u uw collega gewoon ‘schat’ en gaf haar een dikke knuffel vaarwel? Ik sta hier precies voor lol, weet je.

Narcist: ik zie daar geen probleem mee. Wij zijn collega’s.

Slachtoffer: Dat is flirten. Je bent getrouwd en daar ben ik niet mee akkoord.

Narcist: Ofwel zal blijven ontkennen wat ze weten dat ze aan het doen zijn, of zal een nep verontschuldiging geven.

Sorry dat je van streek bent. Zie hoe een ware verontschuldiging niet wordt gegeven. Slachtoffer: Oké. Drie maanden later …

Slachtoffer: ik ben boos dat je een foto van jezelf hebt gepost in een nachtclub, en je hebt je armen om twee vrouwen!

Narcist: We hadden gewoon plezier – het waren maar een paar meisjes in een club. Slachtoffer: het lijkt erop dat je flirt achter mijn rug. Waarom moet ik je daarop blijven wijzen ?!

Narcist: Nou, we kunnen niet allemaal zo perfect zijn als jij. Je moet opfleuren. Uiteraard heb je vertrouwensproblemen. Excuses.

Narcisten zijn nooit verantwoordelijk voor hun gedrag.

Ooit. Dat is op zich al een gek maken, maar voeg er belachelijke excuses aan toe, en het feit dat hun woorden zelden overeenkomen met hun acties en het is zelfs nog uitdagender.

Narcisten zullen hun slachtoffers verschillende versies aanbieden van wat er is gebeurd, evenals excuses waarom het gebeurde totdat het slachtoffer een van de versies accepteert, of ze worden zo uitgeput door het hele gesprek dat ze opgeven.

Voorbeeld: Narcist wordt betrapt op vals spelen en ontkent het in eerste instantie. Meer bewijs komt naar voren, dan geeft hij toe tot het absolute minimum – ja, hij sliep ooit met haar, en het is de schuld van het slachtoffer omdat ze nooit thuis was.

Meer informatie komt uit, dan geeft hij de andere vrouw de schuld, door te zeggen dat ze zichzelf naar hem gooide. Meer informatie komt uit en het verhaal en de excuses veranderen voortdurend.

Narcisten zijn niet alleen pathologische leugenaars, ze vinden het ook heerlijk om te liegen, want wanneer ze hun slachtoffer iets kunnen laten geloven, voelen ze zich superieur.

Narcisten hebben altijd een handvol verschillende versies van wat er is gebeurd, maar geen daarvan is de waarheid. Dit is een van de vele redenen dat een oplossing voor een conflict niet mogelijk is met een narcist.)

“Wat er in de wereld net is gebeurd”.

Het gesprek was zo droog, het slachtoffer spendeerde vaak uren of dagen aan het herhalen van wat er gezegd werd, in een poging om het te ontwarren, en probeerde ook reacties te formuleren op alle punten die ze niet kregen.

Het gesprek was zo’n mengelmoes van niet-verwante punten, dat het slachtoffer zelfs niet kan uitdrukken wat er net is gebeurd of wat is gezegd tegen vrienden of anderen, vaak beschreven als “Een stelletje gekkigheid” of “Het gesprek ging nergens … zoals gewoonlijk .

 

“Willekeurige woorden en zinsdelen aan elkaar geregen.

Voorbeeld: zowel Narcist als het slachtoffer kijken tv, en de narcist vraagt uit: “U bent zo stom.” Het slachtoffer wendt zich vervolgens tot hen als hen vraagt wat zij in hemelsnaam hebben gezegd, waarop de narcist zou kunnen antwoorden dat zij ofwel niets zeiden als alles, of dat ze zeiden: “Kun je een glas sinaasappelsap voor me halen?” “mogelijks ontkenning” zoals in het goede oude Bill Clinton-type.

Ze kiezen hun woorden heel zorgvuldig. Zeer zorgvuldig (“IS GEEN relatie,” in plaats van “Er was GEEN relatie”).

Het is alsof het een spel voor hen is om te liegen zonder te liegen. Elk woord dat ze uit hun mond halen is zorgvuldig gekozen, en je beseft ze hebben nooit gezegd wat ze lijken te hebben gezegd.

Je hoort jezelf dezelfde vraag stellen, die op tien verschillende manieren is geformuleerd, alleen om er zeker van te zijn dat je al je bases hebt bedekt, en dan vraag je je nog steeds af wat je hebt gemist.

Het doet er niet toe, want als je echt raakt aan wat ze deden, zullen ze hoe dan ook hun toevlucht nemen tot een kale leugen.

 

Incoherent gemompel.

Dit lijkt een soort van ‘verzekering’ voor hen te zijn.

Ze zullen iets incoherent mompelen in het midden van een discussie, maar zullen het niet herhalen wanneer erom wordt gevraagd.

Dan, als iets de volgende dag opkomt, zullen ze zeggen: “Ik vertelde je …” De manier waarop dit werd gebruikt, in gevallen die ik me kan herinneren, leek het te zijn met het doel zowel confrontatie te vermijden EN verantwoordelijkheid te vermijden.

Het is ook een manier voor hen om te voorkomen dat ze het bij het verkeerde eind hebben, want hoe het ook gaat, ze zullen zeggen: “Dat is wat ik zei.”

Het ontkennen van hun eigen slechte gedrag, en in plaats daarvan het brengen van (en focussen op) het slachtoffer.

Omdat de narcist nooit fout is en ze een groot recht hebben om te doen wat ze willen, denken ze dat hun gedrag nooit in het geding mag zijn, in plaats daarvan is elk mogelijk probleem dat iemand anders heeft met hun gedrag ongeldig en allemaal hun echte (of ingebeelde) problemen met het gedrag van het slachtoffer worden daarop gericht.

Bijvoorbeeld:

Slachtoffer: “Ik dacht dat je zei dat je het contact met je ex vrouw zou afsnijden.”

Narcist: Nou, je praat nog steeds tegen je ex .

“Slachtoffer : “Alleen wanneer het moet – en alleen als het om de kinderen gaat .”

Narcist: “Wel, hoe weet ik dat zeker? Hoe weet ik echt dat ik je kan vertrouwen? “Slachtoffer:” Omdat ik je nooit een reden heb gegeven om me niet te vertrouwen. “Narcist:” Nou, misschien heb je dat en heb ik nooit iets eerder genoemd.

Heb je daar ooit over nagedacht? Je zou me met hem kunnen bedriegen voor alles wat ik weet. ”

Alle vormen van narcistische praat zijn vormen van verbaal misbruik en emotioneel misbruik, omdat het hun doel is om macht over de ander te krijgen door te proberen hun realiteitsgevoel uit te hollen.

Als je een relatie hebt of dynamisch bent met een partner met iemand die narcistische praat gebruikt als een manier om je realiteit te straffen of anderszins te minimaliseren of te manipuleren, weet dan dat dit geen gezonde communicatie is – en creëert een win / verlies – situatie (waarbij het slachtoffer degene is die verliest).

 

Enkele tips voor het omgaan met narcistische woordsalade.

Als u deze grillige en onzinnige vormen van communicatie tegenkomt, kunt u proberen een vaste grens in te stellen door de andere persoon te laten weten dat u zijn realiteit niet deelt door iets te zeggen als: “Wel, dat is uw mening “of:” Ik zie de dingen niet zo.

Dit klinkt misschien alsof u de communicatie afsluit, maar dat is niet het geval. Het is een manier om de controlerende persoon te laten weten dat u uw macht en controle behoudt en niet hun waarneming deelt.

Hier is een voorbeeld van een mogelijke manier om met het bovenstaande voorbeeld om te gaan met narcistische woordsalade:

Slachtoffer: “Ik dacht dat je zei dat je het contact met je ex vrouw zou afsnijden.” Narcist: Nou, je praat nog steeds tegen je ex.

“Slachtoffer:” Dat is een ander onderwerp. We hebben het over jou en je ex vrouw.

Als we klaar zijn met dat onderwerp, kunnen we bespreken waarom ik nog steeds met mijn ex praat. Misschien spreekt het slachtoffer nog steeds met haar ex omdat ze kinderen bij hem/haar heeft.

Narcist:” Ik wil nu over dat onderwerp praten. Ik wed dat je me bedriegt.

“Slachtoffer:” Ik wil ons gesprek over je ex-vriendin beëindigen en dan kunnen we mijn ex bespreken.

“Narcist:” Het draait altijd om jou, niet? Jij bent degene met vertrouwensproblemen. Ik kan er niet tegen dat je zo jaloers wordt.

“Slachtoffer:” Laten we bij het oorspronkelijke onderwerp blijven. We kunnen daarover praten nadat we besproken hebben dat je met je ex-vriendin hebt gesproken.

“Narcist:” Je bent zo manipulatief.

“Slachtoffer:” Wel, dat is jouw mening.

“Narcist:” Ja, dat is het.

“Slachtoffer:” Zo kunnen we gaan terug naar de discussie waarom je met je ex-vrouw praat?

“Narcist:” Nee. Kom er al overheen. ”

Op dit moment is duidelijk geworden dat de narcist niet naar een oplossing toe wil werken. De partner was in staat om op het onderwerp te blijven en de narcist niet het gesprek van het onderwerp te laten slepen en het terug te draaien naar het slachtoffer.

 

begrip zondebok begrippenlijst narcisme  vakjargon lexicon narcisme

Zondebok.

De narcistische vliegende apen werden getraind om de narcist zijn valse zelf te ondersteunen.

Dat valse zelf is de eerste lijn verdediging van de narcist tegen de vreselijke waarheid dat de narcist zelf gebreken heeft.

Wie een fout bloot legt bij de narcist dreigt te worden gestraft.

De onthuller wordt de zondebok van de narcist en zijn vliegende apen.

Een belangrijke rol van de vliegende aap is de lelijke mythes over de zondebok bestendigen.

Hun desinformatie kan er voor zorgen dat het onmogelijk is voor de zondebok in de groep waar de narcist zich in bevindt te blijven.

De verspreiding van mythen intensiveert de narcistische woede tegen de zondebok en fungeert als een ritueel dat binding en valse loyaliteit tussen de narcist en zijn/haar vliegende apen moet bewerkstelligen.

De afzonderlijke vermelding van een individu, meestal een kind in het gezin, voor onverdiende negatieve behandeling of schuld.

Het wordt gekozen door de narcist als hoofddoelwit voor misbruik.  De zondebok is verantwoordelijk voor de familie problemen en voor het misbruik van de “ingeschakelden” en de vliegende apen.

Soms heeft de narcist meer dan één zondebok, of hij kan op een gegeven moment verschillende zondebokken selecteren.

De zondebok is meestal het sterkste, meest uitgesproken kind, degene die tegen de narcist opstaat en het systeem van de familie in vraag stelt.

In tegenstelling tot het gouden kind, wordt in de zondebok minst geïnvesteerd in het systeem van de familie steun zodat hij/zij van het minst profiteert.

Een zondebok  is een kind (of kinderen) dat oneerlijk is uitgekozen wegens ongunstige behandeling in de narcistische familie. Zondebokken worden meestal verantwoordelijk gehouden voor familieproblemen, gedisciplineerd of gestraft onevenredig, belast met overmatige klusjes en verantwoordelijkheden en onderworpen aan een onverdiende negatieve behandeling.

Begrip en begrippenlijst narcisme, lexicon narcisme A – N

 

 

Aanverwante teksten

Begrippenlijst PsychologieBegrippenlijst misbruik en narcismeCoach BegrippenBegrippen lijst sociale psychologie

Een Verklarende freudiaanse termen

Verklarende narcistisch misbruik termen en definities met voorbeelden

Woordenlijst van narcisme

Narcissistic Personality Disorder Treatment & Management

Narcissism

Ik geef je mijn verhaal

De DGT-vaardigheden handleiding voor de vaardigheidstraining dialectische gedragstherapie

Dialectische gedragstherapie bij Borderline persoonlijkheidsstoornis theorie en behandeling

Te vroeg volwassen Over parentificatie

Een gedachte over “Begrippenlijst Narcisme O – Z

Bedankt, zoals altijd om aardig en creatief te zijn in uw reactie.